Wanneer begint mijn leven? De andere kleuren zijn vollop aan ‘t kleuren. Ze brengen Wit Papier tot leven en geven zich helemaal. In ruil toont Het Papier hen de wereld.

Ik zie hen ook graag.
Zij zien mij graag, maar ik val er tussenuit. Ik ben Wit Krijt.

En ik wachtte krampachtig op een blok Zwart Papier. 

Donkerbruin en Donkerblauw Papier gaven zich over, maar ik voelde dat dit niet was waar ik naar verlangde. Dit was niet wat ik nodig had. 

Ik verloor nipt mijzelf, ik werd korter, maar ook meer geslepen. Deze november viel de doos op de grond. Alles werd door elkaar geslingerd, ik was niet langer het eenzame Krijtje aan de rand. 

Het kwam als een verrassing dat er midden in het Kleurenpalet diezelfde plaats was voor onzekerheid. Eén van de Groene Krijtjes treurde, want de lente stond voor de deur. En dan is alleen Grasgroen populair, zei ze. 

Ik schudde mijn hoofd, de gekste mensen houden het hele jaar door van Muntgroen. 

En plots besefte ik wat ik al die tijd al wist: ik heb geen Zwart Papier nodig om te kleuren.

Alleen iemand die een beetje licht nodig heeft. 

Advertisements