Search

MANONMOISELLE

I'll eat you up.

Category

Uncategorized

Liefde is Luisteren

Ik praat heel veel. ‘t Zit niet in mijn karakter, maar in mijn lijf. 

Nu ik jou leer kennen,  word ik stiller.

Niet omdat je me verveelt, niet omdat ik verlegen ben, maar omdat ik zo graag naar jou wil luisteren. 

Je zit in m’n lijf. 

Advertisements

Ik ben niét bang 

Er zijn verschillende angsten, maar er zijn slechts enkele soorten angst. Ergens bang voor zijn, is niet hetzelfde als een fobie hebben. Mensen slaan de twee door elkaar, maar dat komt omdat iemand die bang is, het woord fobie gebruikt (dat klinkt stoer, vinden ze) en iemand die een fobie heeft, vaak zegt dat hij/zij slechts bang is (dat klinkt tenminste normaal, vinden ze). 
Erkennen dat je een fobie hebt is moeilijk en uitleggen waar je dan precies bang van bent, is ook moeilijk, maar het aller moeilijkste is omgaan met vragen waarvan het antwoord simpel is: 

“Waar komt die angst vandaan?”, vragen ze dan. Tja, het ding met een fobie is: een fobie gaat niet over het verleden, of over wat er gebeurd is, maar over wat er zou kùnnen gebeuren. 
De zwaarste vorm van angst zit niet in je hoofd, maar in je lijf. 

Manieren

Je hoeft niet weg te gaan, om mensen te verlaten. 

Veinzende Vrienden

Liefste Jij,

Zoals je altijd gewild hebt, je wordt op een piëdestal geplaatst.

Het is er vast eenzaam, want je gebruikte ons als treden van een trap. Onwetend, de regels overtreden.

Ik leef graag.

Deze tekst beginnen met wie ik ben, zou al te veel verwachtingen invullen. Ik ben wetenschapper noch sommelier, rekenen is niet mijn sterkste vak en een Grammy Award winnen staat niet op mijn bucketlist. Wat natuurlijk niet betekent dat ik niet geniet van de ongelofelijke dingen in de wereld, een goed glas wijn elke avond en optreden onder de douche voor mijzelf, door mijzelf.

Ik ben altijd al een dromer geweest, maar nooit een wenser. Mijn opa leerde mij al heel snel dat dromen, veel efficiënter is dan iets enkel wensen, als je ze tenminste najaagt. Dat is niet het enige wat mijn Grote Vriendelijke Reus mij leerde. Ook heel wat manieren, waarden en scheldwoorden heeft hij overgedragen aan zijn kleindochter. Mijn grootste dromen zijn niet perse de absurdste, wel de spannendste. Ik maak een film. Ik maak een verschil. Ik schrijf een boek. Ik maak een wereldreis. Ik ga een mooie bruid zijn. Mijn broer wordt gelukkig. Ik blijft voor altijd even verliefd als nu, even simpel en even ingewikkeld.

Ik ben verliefd geworden op een grote, blonde voetbalfan met blauwe ogen. Hij is niet altijd de gemakkelijkste, maar ben ik dat zelf wel? Hij vindt mij grappig en ik geef zijn leven kleur, dat zei hij vorige week nog. Ik mis hem. Ik vertrouw erop dat hij mij ook mist en dat hij niet bij een troela zit. Dat is liefde: Je geeft je hart aan iemand en je vertrouwt erop dat ze jou er eentje in ruil geven.

Mijzelf samenvatten in een tekst was confronterend. Onmiddellijk schoten er allemaal herinneringen, eigenschappen en mankementjes naar boven, waarvan ik enkele ook effectief neergepend heb. Andere zijn te delicaat en nog andere geven een verkeerd beeld van mij weer. Mijzelf samenvatten in één zin is heel wat gemakkelijker.

Mijn naam is Manon en ik word ooit wel iemand.

Powered by WordPress.com.

Up ↑